خلاصه قرآن کریمگفت دانایی به گوش جان عیان راز قرآنِ خدایِ لتوانایی گفت کای جویای جام وصل یاربندۀ دلداده پروردگارکلّ قرآن را خلاصه کرده امسرّ آن را در دلم پرورده امجملۀ اسرار آن را مو به موبر تو می گویم زجان بی های و هوگر به سر داری هوای بندگی می نمایم بر تو راه زندگی پند قرآن اهل ایمانت کنداهل عشق و اهل عرفانت کنداین کتاب آری شما را رهنماستسوره سوره، آیه آیه، از خداستاوّلین دستور قرآن بر شما پیروی باشد ز آیات خدا در قیامت ای عزیز سرفرازپرسش اوّل بود بی شک نمازپس ز جان باید شوی اهل صلاتاهل خمس و

نه گوزل اولاریولداشلار یولداشین یامان گونونده دادینه چاتالار نه گوزل اولارغم غصّه باساندا داردا قالاندادردینی قانالار نه گوزل اولاراورک لر شاد اولا غم لر غصّه لر اوت توتوب یانالار نه گوزل اولارعشق اولا درک ائده انسان انسانیغصّه لر آزالار نه گوزل اولارعدالت مروّت غیرت بو یئردهسولار تک آخالار نه گوزل اولارحسدین کینه نین هامی اورکدنریشه سین قازالار نه گوزل اولارخیانت قورتولا جهالت اُولهحق یولون آچالار نه گوزل اولارهر یئره باخیسان جنگ و جدل دورقورتولا داوالار نه گوزل اولارستمگر ظالملر ظولمین خیالین

دل جز غم هجران تو آلام ندارد«بی روی دلارام دل آرام ندارد» جان نیست هرآن جان که به جانان نسپاری«دل نیست هرآن دل که دلارام ندارد»در وادی هجران تو ای ساقی مه رواین جان به لب آمده آرام نداردهر شام، سحر می شود از حسرت دیداردل در سر کویت سحر و شام نداردگفتم برسد قاصد پیغام؟ صبا گفت:آن یار پری چهره که پیغام نداردآغاز جهان عشق بود گفتم و گفتا:آغاز بود لیک سرانجام نداردگفتند تو عاشق شده در وهم و خیالی!عاشق که به دل پردۀ اوهام نداردمن رند خراباتم و دیوانه دلدارمجنون تو جز درد تو آلام نداردساقی می عشق حسی

غزل زندگیزندگی آیات حق را دیدن است زندگی در راه حق کوشیدن استزندگی در ورطه ی اندیشه ها راز عالم را جان فهمیدن استزندگی اسرار هستی را عیان با ترازوی خرد سنجیدن است زندگی در این جهان از دست یار جام عشق و معرفت نوشیدن است زندگی با چشم دل دلدار را دیدن و بوئیدن و بوسیدن است زندگی آرامش و آسایش است بخشش و بخشایش و بخشیدن است زندگی باشد حیات طیّبه جامه ی تقوا به تن پوشیدن است زندگی ای دل به پیش اهل علم پرسشی داری اگر؟ پرسیدن است زندگی را گفت پیری نکته دان: گاه گریه گاه هم خندیدن است زندگی اما به چشم

تضمین غزل حافظ شیرازیتا به کی در پی اندیشه باطل باشی عمر برباد شد و باز تو غافل باشیکی سزد در طلب دوست تو مفصل باشینوبهار است در آن کوش که خوشدل باشیکه بسی گل بدمد باز تو در گل باشیهست در مصحف منشور حکیم ازلیسرنهی در سر فرمان حق لم یزلیگر تو مشتاق حقی ذکر خفی کن نه جلیچنگ در پرده همین می دهدت پند ولیوعظت آنگاه کند سود که قابل باشیگاه چون شیخی و گه زاهد و گه پیک سروشگاه در دیر مغان پیرو رندان خموشگاه در مسجد و محرابی و گه باده عرضهمن نگویم که کنون با که نشین و چه بنوشکه تو خود دانی اگر زیرک و عا